Mystiek is, voor mij, het onmiddellijk ervaren, Zijn, van het wezenlijke, het goddelijke, het Ene.
Het wezenlijke valt niet te kennen. Zodra het gekend wordt valt de kenner weg en gaat op in het wezenlijke. We kunnen het alleen maar Zijn.
Van wie het wezenlijke zoekt, wordt gevraagd om je nergens mee te vereenzelvigen, niet met het lichaam en niet met de geest van denken, voelen en willen.
Door: Eddy Karrenbelt
Op 12 mei jl. was er een bijeenkomst over het thema ‘Mystiek en lichaam’. Waarbij er bijdragen waren van Jean-Jacques Suurmond, Bep van Muilekom, Reintje Stomphorst, Wim Davidse, Greco Idema en ondergetekende. Ook waren er bijdragen van Marije Hage en Theo Hettema en de feestelijke presentatie van hun boek: Ik roep Je naam. Het was een inspirerende middag.
Mijn bijdrage was vooral muzikaal en begon met de bovenstaande eerste passage.
In deze uitgebreide ‘column’ heb ik mijn bijdrage opgenomen, inclusief de teksten van de gespeelde liedjes en het voorgelezen gedicht.
De liedjes kunnen ook worden beluisterd, omdat er met een telefoon opnamen van zijn gemaakt. Het zijn eenvoudige opnamen, maar ze geven wel een beeld van de melodieën.
De YouTube-links van de liedjes staan onder de tekst.
Over het lichaam wordt wel gezegd dat het een boot is, ons gegeven, om de oceaan van geboorte en dood over te steken, maar dat we het niet moeten beschouwen als onszelf.
Als we het lichaam leren verstaan als ons gegeven, om tot bewustwording te komen van het wezenlijke, van wie we ten diepste Zijn, wordt ons lichaam en vooral ons Hart, de boot die ons thuis brengt.
Over de geest wordt gezegd dat zij voortdurend haar eigen werkelijkheid schept en daarmee versluiert, en dat het leven pas echt bloeit als de geest verstilt en het wezenlijke zich in het Hart, midden in onze borst, kan openbaren.
Een paar jaar geleden schreef ik een liedje over lichaam en geest, beschreven als vorm en naam.
Hierbij de tekst van de eerste twee coupletten. De tekst blijft actueel in onze wereld.
het is door vorm en naam
dat wij zijn vergeten
dat wij ten diepste zelf zijn
de liefde en de vrede
vinden wij ze ooit terug
kunnen wij ze ontwaren
‘t is in de stilte van ons hart
waar zij zich openbaren
Mystieke ervaringen zijn bijzonder, omdat ze ons een glimp kunnen laten zien van de liefde en de vrede.
In het volgende liedje beschrijf ik het wezenlijke, goddelijk, het Ene. Ik weet dat dit niet kan, maar een meester zei eens: ‘over het wezenlijke kun je niet spreken, maar je kunt er ook niet over zwijgen.’ Dus heb ik die vrijheid maar genomen.
Het liedje kent de zin: ‘Een glimp van jouw gezicht wordt zichtbaar, als de sluier oplicht’. De tekst gaat als volgt:
Het wezenlijke, goddelijke, Ene
je naam is niet te noemen
geen fluister in jouw oor
miljoenen lieve zoenen
doen zich bescheiden voor
jouw ruimte onvoorstelbaar
omvat het heel heelal
de diepte van de oceaan
is niemendal
ik hou da da da da da da
la la la la la la la la … … van jou
je bent de stilte
waar elk geluid om vraagt
… de liefde
die alles baart
niemand kan jou vinden
een glimp van jouw gezicht
wordt zichtbaar
als de sluier oplicht
ik hou da da da da da da
la la la la la la la la … … van jou
intermezzo
de druppel is de oceaan
het einde het begin
de ruimte in ons hart
daar ben jij in
keer binnenste buiten
ont-dek de bron
leef de stilte
verwelkom … verwelkom
ik hou da da da da da da
la la la la la la la la … … van jou
Mijn leidraad in het leven is dat ervaringen die wij op ons levenspad tegenkomen, er voor ons zijn om wie we ten diepste Zijn te ontsluieren.
Mystieke ervaringen in het bijzonder. Ze zijn een geschenk.
Maar er wordt wel gezegd: ‘Laat de mystieke ervaringen niet de verbeelding voeden.’
Blijf leeg, maagdelijk, ontvankelijk en vervolg je weg.
Vertrouw erop dat het wezenlijke jou blijft zoeken, tot het je heeft gevonden. Tot het geen ervaring meer is, maar louter Zijn.
De bron van alle ervaringen.
In het volgende liedje noem ik dat de overkant.
De titel is ‘Mystiek’.
De Mystiek, het wezenlijke, dat ons overal altijd zoekt, tot wij worden gevonden en het ons meeneemt naar de eeuwige liefde.
De tekst gaat als volgt:
Mystiek
jij was in Londen
ik kwam wat later aan
zag je in een flits gaan
kende je niet
wist niets van mystiek
jij was in Berlijn
ik kwam daar ook die tijd
ik zag je weer
kende je niet
wist niets van mystiek
ik ging naar Parijs
je deelde dezelfde reis
bracht me van de wijs
bracht me van de wijs
refrein:
kleuren en wolken
die vertolken
meer dan ik weet
mijn gevoel
mijn doel
kende ik niet
ik wist niets van mystiek
ik toog naar Amsterdam
we zwegen urenlang
ik verlang
naar jou
je nam me aan de hand
naar de overkant
waar liefde brandt
eeuwige Liefde
Het lichaam, ons gegeven als boot, en de verstilde geest vormen samen de poort naar wie wij wezenlijk Zijn.
Wanneer in het mystiek gewaar Zijn, al het onderscheid wegvalt, alles stilvalt, openbaart zich het wezenlijke, het goddelijke, in ons Hart. En als dat gebeurt vergeten we onszelf en gaan we op in al wat is, dat wat wij Zijn. Het Ene.
Hierover gaat het volgende gedicht:
Het Ene
met je denken
voelen en willen
ben je altijd op reis
vergeet je het Ene
als stilte
in geroezemoes
echter
hoe ver je ook reist
onafgebroken
valt haar licht
op al wat is
door angst en verlangen
in beslag genomen
ben je altijd gesluierd
zie je niet het Ene
als water
onder eendenkroos
echter
hoe dicht het kroos ook is
bij gelegenheid
blaast haar wind
het water schoon
en dan
zomaar
ineens
zie jij
in ‘t stille
heldere water
jezelf
Een mystieke ervaring verandert alles.
Ik sluit af met een liedje daarover. De tekst gaat als volgt:
Het wezenlijke
je kijkt in de spiegel
ziet jezelf staan
nu de tijd rijp is
ken je jouw naam
en alle dagen
van jouw bestaan
ben je rijk
je weet van geen kwaad
weet van geen goed
je ziet jouw vrees
jij kent jouw moed
voelt als nooit eerder
de warme gloed
van jouw hart
refrein:
het begin
van nieuwe paden
de vrees
om te verdwalen
de keus
om los te laten
de moed
om te ervaren
geniet van je reis
jij ziet jezelf
jij hoort jouw toon
stapt in het diepe
werpt af jouw schroom
volgt als nooit eerder
de levensstroom
van je hart
refrein
je kijkt in de spiegel
ziet jezelf staan
nu de tijd rijp is
ken je jouw naam
en al de dagen
van jouw bestaan
ben je rijk
ben je rijk
Over de auteur
Eddy Karrenbelt heeft reeds geruime tijd een coach praktijk. Daarnaast schrijft hij liedjes en gedichten en treedt hiermee op. Hij heeft daarnaast ruime ervaring in leidinggeven. Dit vanuit een brede achtergrond: van binnenstedelijke projectontwikkeling en beheer openbare ruimte tot werk en inkomen en het brede sociale domein. Zijn inspiratie vindt hij in de mystiek. Voor meer info: www.praktijkvoorbewustwording.com.
