Het allerliefste wil ik gewoon bij God zijn

Een leeftijdgenote, met wie ik regelmatig van gedachten wissel, stuurde mij onderstaande mail. Met haar toestemming geef ik hem aangepast weer en beantwoord haar vraag in deze column.
“Het allerliefste wil ik gewoon bij God zijn. Ik voel me zo vaak erg moe; de druk van het leven is er altijd. De prikkels komen alleen maar harder binnen. Deze tijd vind ik erg spannend, te spannend. Daarom verlang ik naar God. Mag ik vragen hoe dat bij jou is?” (einde citaat)
Mijn antwoord is in de vorm van een brief. Het zal duidelijk zijn waarom ik haar Godelieve noem.

Door: Wim Jansen

Beste Godelieve,
in jouw mail bespeur ik een mengeling  van onbehagen en verlangen. Omdat ik dat bij meer mensen signaleer wijd ik er een column aan. Met jouw instemming. Want jij weet ook dat je niet de enige bent, ook al zullen niet veel mensen het uitspreken. Een van de doodvermoeiende dingen van deze tijd is immers dat iedereen op Facebook zijn leuke leven rondstrooit en zelden zijn donkere momenten deelt. Daar hebben we al één prikkel in het vizier.

Verder lezen →